O “Avatarze” Jamesa Camerona, dwukrotnie (Cinema City & IMAX) widziany, słów kilka.
By nie było niedomówień, rzeknę od razu – film jest genialny.
Albo nie, za mało. Film jest zajebisty.
Rzadko używam tego słowa, ale w tym przypadku uważam, że trudno inaczej wyrazić ładunek emocjonalny, jaki wiąże mnie z tym filmem. Tak silnie, niczym Na’vi z Pandorą, ich matką-planetą.
Niewiele jest dzieł kinematografii, które mnie tak niszczą emocjonalnie. Jednym z takich filmów był WALL-E, z pozoru piękna wizualnie bajka, w rzeczywistości Pixar przygotował nam niezwykle silną ideologicznie i krytykującą ludzkość opowieść o gubieniu człowieczeństwa. Część tego jest i widoczna w Avatarze.
Innym takim dziełem był Ciekawy przypadek Benjamina Buttona, chociaż z nim wiąże mnie już jednak mniej. Opowieść o człowieku, który żył w odwrotnej kolejności ma jakąś swoją siłę, która mi bardzo przypadła do gustu. Zresztą nie wiedząc początkowo, kto odgrywa postać głównego bohatera, a spostrzegając to dopiero w połowie filmu – zostałem zaskoczony. Przeczytaj cały artykuł »
Przedzierając się wraz z przyjaciółmi przez rozmaite i oczywiście co do jednego pozajmowane stanowiska komputerowe na Poznań Game Arenie – trafiliśmy na miejsce całkowicie różniące się od swego głośnego i pełnego błysków otoczenia. Oaza ta okazała się być stoiskiem z grami planszowymi wszelkiego typu. Znajdowały się wśród nich tak znane produkty, jak Osadnicy z Catanu, Cytadela, czy Gra Karciana Wiedźmin, ale też wiele ciekawostek, świadczących, jak dobrze rozwinięty jest ten rynek. Raz odwiedziwszy takie miejsca można zrozumieć, jak wielkim grzechem jest ograniczenie się do szachów, chińczyka i tryktraka. Kiedy panowie zza lady wypożyczali nam niepozorny woreczek zawierający stosik kart i drewniany klocek, nie jeszcze byliśmy świadomi, co na nas czeka. Oto przyszło nam zmierzyć się ze sobą w grze, w której najważniejszą zasadą jest „Prawo dżungli”….
